SÜRGÜN SAATLERDE

Eylül 9, 2008

Gece..
Yürek sürgünde..
Yürek rehin..
 

oynaşırken aklımla,
dalga geçip, küçümserken kendimi...
önce yolum düştü sana,
sonra da laf dinlemez aklım,
gecenin bir vaktiydi..
zifirler çalındı düşlerime,
sensizliğime...
yoksunluğum senden miydi
yoksa benden mi?
bilemedim...

ansızın doldun.. doldun /
da kabardı yürek hasretinle,
sürgün saatlerde...
hasretini gördüm
içimde bir yerde,
özenle sarıp kaldırdığım,
inatla yok saydığım...
alevlere yenik düştüm yine,
kızdım kendime...
teslim ettim yüreği yeniden
alevlerin sarı-kırmızı rengine
cayır cayır yansın,
kalmasın hiç birşey geriye...

vurdum kendimi
hayalimde yarattığım dağlara,
sırtımı verdim
amansızca esen rüzgarlara,
yürüdüm ha yürüdüm
ucu bucağı olmayan
dağ yamaçlarımda...
serinler belki sensizliğim yürekte...

vurdu yine sevdan / dayanılmaz...
ne çare bulunur, ne unutulur,
çektim kendimi kabuğuma,
dondurdum ilişkilerimi dünyayla,
başladım yeniden yaşamaya
sürgün saatleri,
yatıştırana kadar yürekteki seni!

30/06/2007

 

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
0 yorum yazilmistir
« Önceki -