ÇOCUKÇA DÜŞMELER

Eylül 9, 2008

Nazlansam çocuklar gibi,
düşüp düşüp kalksam,
devam etsem oyuna...
yanağımda tebessüm,
gözlerimde bir iki damla yaşla
geçiştirsem, düşüp de
yeniden ayağa kalkmanın acısını...

dizlerimdeki yaralara aldırmadan...
kalkıp silkelesem
üstümdeki toz toprağı, avuçlarımı,
silsem ve çeksem burnumu...
geçse her şey ve gülsem yeniden
bir çocuğun saflığında, aklında...
çocukluğumdan kalan,
birer iz olsalar sadece dizlerimde,
birer anı...

kanamasalar keşke
her dokunuşunda böyle!
sarıp sarmalamaya çalışmasak
her seferinde incinmişliğimizle...

Ekim/2007

 

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
0 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »