BARIŞ'A

Eylül 7, 2008

Kum tanesi gibisin akıp gittin avuçlardan,
ki o avuçlar çakıldıkça çivilerle çarmıhlara,
aktıkça kan..
kızıllığını bulaştırdı insanlığın alnına...
Habil'in kanı ilk akan toprağa,
tükenmez bir açlıkla
kan istedi hep, o günden bu yana...
bitmez tükenmez sanıldın ya,
tutulamaz oldun kanlı avuçlarda,
karıştın dünyanın okyanuslarına...

Küçücük bir tane kaldın... bir zerre...
dünya denen ıssız kumsalda...
aldırmadın..
var gücüyle seni tutmaya çalışan
insanlara...

Artık
ele-avuca,
vicdanlara sığmayan
boşluksun
bir çocuğun yaşam pınarında
yokluğun kadar ağırsın
insanlığın vicdanında...

23 mart 2008

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
0 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »